BRCGS a IFS: co producenci żywności w UE powinni wiedzieć o
sprawozdawczości w zakresie zwalczania szkodników

BRCGS: „Podręcznik z wytycznymi” – co należy udokumentować

BRCGS, od dawna silnie obecny w Wielkiej Brytanii i w sektorze eksportu globalnego, znany jest ze swoich wysoce normatywnych wymagań. Należy traktować go jako szczegółową listę kontrolną, w której audytorzy chcą dokładnie sprawdzić, w jaki sposób spełniono każdy punkt.

Kluczowe wymagania dotyczące sprawozdawczości w zakresie zwalczania szkodników (BRCGS wydanie 9, klauzula 4.14):

1. Kompleksowa umowa o świadczenie usług: Jasna, pisemna umowa z dostawcą usług zwalczania szkodników, określająca zakres, częstotliwość i metody.
2. Szczegółowa mapa obiektu: Dokładnie ponumerowany plan przedstawiający wszystkie punkty monitorowania (stacje z przynętą, urządzenia do zwalczania much, pułapki feromonowe). Mapa ta musi być na bieżąco aktualizowana.
3. Kompetencje techników: Udokumentowane potwierdzenie kwalifikacji techników ds. zwalczania szkodników oraz ich ciągłego szkolenia (np. certyfikat EN 16636).
4. Identyfikacja gatunków i działania: Przejrzysta dokumentacja wszelkiej aktywności szkodników, zidentyfikowanych gatunków oraz podjętych natychmiastowych działań naprawczych.
5. Roczny przegląd biologiczny: Obowiązkowa, dogłębna ocena przeprowadzona przez wykwalifikowanego eksperta (np. biologa terenowego firmy Rentokil) w celu oceny skuteczności programu i zaproponowania ulepszeń.
6. Zalecenia dotyczące higieny obiektu: Przejrzysty rejestr problemów konstrukcyjnych lub związanych z utrzymaniem czystości zidentyfikowanych przez specjalistę ds. zwalczania szkodników oraz ich późniejsze rozwiązanie przez zespół.

Nacisk BRCGS: Audytorzy poszukują niezbitych dowodów staranności. Jeśli coś nie zostało zapisane, to tak jakby się nie wydarzyło. „Teczka ds. zwalczania szkodników” (lub jej cyfrowy odpowiednik) musi być nienaganna i natychmiast dostępna.

IFS Food: „Historia oparta na danych” – wykazywanie skuteczności za pomocą trendów

IFS Food, preferowany w Europie kontynentalnej (Niemcy, Francja, Włochy), opiera się na podejściu bardziej opartym na ryzyku i danych. Chociaż nadal jest to podejście rygorystyczne, pozwala na większą elastyczność w osiąganiu zgodności, pod warunkiem, że można udowodnić skuteczność stosowanych systemów.

Kluczowe wymagania dotyczące sprawozdawczości w zakresie zwalczania szkodników (IFS Food v8, sekcja 4.13):

1. Plan zwalczania szkodników oparty na ryzyku: Jasna metodologia oparta na konkretnych zagrożeniach występujących w danym obiekcie, a nie na ogólnym harmonogramie usług.
2. Analiza trendów: Ma to kluczowe znaczenie dla IFS. Audytorzy chcą zobaczyć wykresy i diagramy przedstawiające aktywność szkodników w czasie (np. raport z ostatnich 12 miesięcy dotyczący odłowów much lub obserwacji gryzoni). Zwracają uwagę na skoki, wzorce oraz działania podjęte w odpowiedzi na nie.
3. Analiza przyczyn źródłowych (RCA): W przypadku każdej znaczącej aktywności szkodników IFS wymaga udokumentowanej analizy przyczyn źródłowych (RCA). Nie wystarczy stwierdzić „złapaliśmy mysz”; należy wyjaśnić, w jaki sposób się ona dostała do obiektu i jakie działania podjęto, aby zapobiec jej ponownemu przedostaniu się w przyszłości.
4. Weryfikacja skuteczności: Regularne przeglądy mające na celu upewnienie się, że program zwalczania szkodników faktycznie osiąga swoje cele (np. wykazanie tendencji spadkowej aktywności w strefach wysokiego ryzyka).
5. Ocena dostawcy: Jeśli firma zajmująca się zwalczaniem szkodników jest podmiotem zewnętrznym, dokumentacja musi wykazywać, w jaki sposób oceniono jej kompetencje oraz skuteczność świadczonych usług.

Nacisk IFS: Audytorzy chcą zobaczyć dynamiczny, ewoluujący system. Należy przedstawić opartą na danych historię, pokazującą, w jaki sposób na podstawie dowodów stale monitoruje się, analizuje i ulepsza system zwalczania szkodników.

Dlaczego to rozróżnienie ma znaczenie dla Twojej działalności w UE

• Dostęp do rynku: Dostawy do brytyjskiego detalisty często wymagają certyfikatu BRCGS. Dostawy do niemieckiej sieci supermarketów prawdopodobnie będą wymagały certyfikatu IFS. Twój partner w zakresie zwalczania szkodników musi rozumieć oba systemy.
• Gotowość do audytu: Ogólne raporty nie wystarczą. Dokumentacja musi być dostosowana do konkretnych wymagań normy, zgodnie z którą przeprowadzany jest audyt.
• Strategia proaktywna: Oba standardy kładą nacisk na zapobieganie, ale IFS przywiązuje większą wagę do wykorzystania danych w celu wykazania proaktywnego podejścia.

W jaki sposób Rentokil wspiera spełnienie wymagań zarówno BRCGS, jak i IFS

W Rentokil rozumiemy, że europejscy producenci żywności działają pod podwójną presją tych rygorystycznych standardów. Nasza cyfrowa platforma raportowania myRentokil została zaprojektowana z myślą zarówno o BRCGS, jak i IFS:

• W przypadku BRCGS: zapewnia doskonale uporządkowaną, natychmiast dostępną ścieżkę audytową dla każdej wizyty serwisowej, kwalifikacji technika i zaleceń dotyczących zakładu — wszystkie szczegółowe informacje wymagane przez audytora.
• W przypadku IFS: automatycznie generuje dostosowywalne raporty trendów, wykresy i analizy danych. Nasi biolodzy terenowi są przeszkoleni w zakresie przeprowadzania niezbędnych analiz przyczyn źródłowych, zapewniając, że Państwa rejestry CAPA (działań korygujących i zapobiegawczych) są rzetelne i oparte na dowodach.

Niezależnie od tego, czy potrzebujesz skrupulatnej dokumentacji papierowej, czy też przekonujących analiz danych, Rentokil gwarantuje, że Twoja dokumentacja dotycząca zwalczania szkodników będzie zawsze gotowa do audytu.