© 2026 Rentokil Initial plc is onderworpen aan de Belgische wetgeving. Alle rechten voorbehouden. Wettelijke vermeldingen.
Huiszwam (Serpula lacrymans) en kelderzwam (Coniophora puteana) zijn de twee belangrijkste houtaantastende zwammen in Belgische gebouwen. Beide soorten ontwikkelen zich bij aanhoudende vochtproblemen, zoals lekkages of opstijgend vocht, waarbij ze de structuur van hout en andere cellulosehoudende materialen diepgaand aantasten. Deze aantasting leidt tot houtrot en een aanzienlijk verlies van draagkracht, wat de structurele veiligheid van een gebouw in gevaar kan brengen. Voor een definitieve oplossing is het essentieel om niet alleen de zwam professioneel te bestrijden, maar ook de onderliggende bron van het vocht aan te pakken.
Vochtproblemen in een gebouw kunnen de ideale omstandigheden creëren voor de ontwikkeling van houtaantastende zwammen. Die zwammen tasten vooral hout en andere cellulosehoudende materialen aan en kunnen, wanneer ze niet tijdig worden aangepakt, leiden tot ernstige schade. In Belgische gebouwen behoren huiszwam en kelderzwam tot de bekendste zwammen in deze context.
Een snelle herkenning is belangrijk. Hoe vroeger een aantasting wordt vastgesteld, hoe groter de kans om verdere schade aan houten vloeren, balken, deurkaders, wandbekleding en andere onderdelen van het gebouw te beperken.
Huiszwam is een van de meest bekende en schadelijke houtaantastende zwammen in gebouwen. Deze zwam ontwikkelt zich in vochtige omstandigheden en groeit via fijne zwamdraden door hout en andere materialen heen. Daarbij breekt ze bestanddelen van het hout af, waardoor de structuur verzwakt.
Huiszwam kan zichtbaar worden als een witachtig gele tot geelbruine zwamvlok. De zwamdraden variëren van geelbruin tot donkerbruin. Het vruchtlichaam is meestal dun en plaatachtig, vaak cirkel- of ellipsvormig, aanvankelijk roomgeel en later roestbruin met een bleke rand. Ook een roestbruin sporenpoeder kan op de aanwezigheid van huiszwam wijzen.
Zoals andere zwammen ontwikkelt huiszwam zich vanuit microscopisch kleine draden die zich in vochtig hout verspreiden. Vanuit dat hout haalt de zwam de voedingsstoffen die nodig zijn om verder te groeien. Zolang voldoende vocht aanwezig blijft, kan de aantasting zich uitbreiden.
Huiszwam veroorzaakt een vorm van houtrot waarbij het hout zijn stevigheid verliest. Het wordt broos, vertoont scheuren en kan uiteindelijk uiteenvallen. Daardoor kunnen onder meer balken, vloerplanken, traptreden, deurlijsten, deurbladen, plafonds en houten wandafwerking ernstig worden aangetast. Ook papier, karton of andere cellulosehoudende materialen die op een besmette ondergrond liggen, kunnen mee worden aangetast.
Kelderzwam is eveneens een belangrijke houtaantastende zwam in gebouwen. Deze soort wordt vooral aangetroffen op plaatsen waar langdurig vocht aanwezig is, zoals bij lekkages, opstijgend vocht, defecte leidingen of gebrekkige ventilatie.
Kelderzwam begint vaak als een witachtig gele zwamvlok en verkleurt later naar geelachtig of donkerbruin. De zwamdraden worden na verloop van tijd donkerder. Het vruchtlichaam is doorgaans dun, plaatachtig en onregelmatig van vorm, met kleuren die evolueren van roomkleurig naar olijf- of bruinachtig.
De zwam bestaat uit microscopisch fijne draden die in het hout doordringen en daar een zwamvlok vormen. Vanuit die structuur ontwikkelt zich het vruchtlichaam. Zolang hout, cellulose en vocht aanwezig blijven, kan de zwam zich verder ontwikkelen en nieuwe zones aantasten.
Kelderzwam tast hout aan in vochtige delen van gebouwen en kan onder meer voorkomen in kelders, rond muuropeningen, in deurkaders, vloeren, plafonds en houten panelen. Ook hier leidt de aantasting tot houtrot, verzwakking en uiteindelijk verlies van draagkracht. In een vergevorderd stadium kan het hout sterk verbrokkelen of verpulveren.
Houtaantastende zwammen ontstaan niet zonder oorzaak. In de praktijk is vocht bijna altijd de doorslaggevende factor. Denk bijvoorbeeld aan:
lekkende dakgoten of dakbedekking
defecte leidingen
opstijgend vocht
waterinfiltratie
condensatie en slechte ventilatie
een hoge luchtvochtigheid in afgesloten ruimtes
Zonder aanhoudend vocht kunnen huiszwam en kelderzwam zich niet verder ontwikkelen. Daarom is het essentieel om niet alleen de zichtbare aantasting te behandelen, maar ook de bron van het vochtprobleem op te sporen en aan te pakken.
Bij zwamaantasting volstaat het meestal niet om alleen het zichtbare oppervlak te reinigen of lokaal aangetast hout te verwijderen. Een correcte aanpak begint met een grondige inspectie van de oorzaak, de omvang van de aantasting en de staat van de houten constructie. Daarna kan een specialist de juiste behandelmethode bepalen en verdere verspreiding helpen voorkomen.
Zeker wanneer dragende houten elementen zijn aangetast, is snel en deskundig ingrijpen belangrijk om grotere structurele schade te vermijden.
Huiszwam (Serpula lacrymans) en kelderzwam (Coniophora puteana) zijn twee belangrijke houtaantastende zwammen die in Belgische gebouwen kunnen voorkomen bij aanhoudende vochtproblemen. Beide soorten kunnen houten elementen ernstig beschadigen en leiden tot verlies van sterkte en stabiliteit. Merkt u tekenen van zwamvorming, houtrot of aanhoudend vocht op, dan is het verstandig om snel een specialist in te schakelen en ook de onderliggende vochtbron aan te pakken.