Soorten vlooien

Kattenvlooien veroorzaken in Nederland de meeste problemen. De beten van vlooien veroorzaken onrust en ongemak bij uw huisdier.

Hondenvlo

(Ctenocephalides canis)

De volwassen dieren zijn bruinzwart van kleur, maar zien er na een bloedmaaltijd roodzwart uit.
De volwassen vlooien zijn 1 tot 4 mm lang.
De pootloze larve is gebroken wit en is tot 5 mm lang.

De vlooien hebben een levenscyclus met vier stadia: eieren, larve, pop, volwassen dier.
De larven zijn langer dan de volwassen dieren en voeden zich met stukjes gedroogd bloed, uitwerpselen en organische stoffen.
Het lichaam is zijdelings afgeplat, zodat ze zich gemakkelijk door de pels van een dier kunnen verplaatsen. Zijn ruggengraat kan naar de achterkant van zijn lichaam worden gegooid, zodat hij zich tijdens de verzorging aan zijn gastdier kan vastklampen.

De volwassen dieren voeden zich met het bloed van honden en katten en soms bijten ze ook mensen.
De hondenvlo is een drager van de hondenlintworm, Dipylidium caninum, die ook schadelijk kan zijn voor de mens.
Aangezien ze ongeveer 15 cm kunnen springen, springen ze van de ene gastheer naar de andere. Ze kunnen ook in tuinen voorkomen.
Een vlooienplaag kan zeer lastig zijn doordat het ze jeuk, roodheid, haarverlies, ernstige huidinfecties of allergieën veroorzaken bij het dier.

(Ctenocephalides felis)

Vleugelloze diertjes van 2–3 mm lang.
Zijdelings afgeplat.
Ze hebben lange poten waarmee ze kunnen springen.
Ze hebben kamvormige uitsteeksels (ctenidia), die hen onderscheiden van de meeste andere vlooien op huisdieren.

Meest voorkomende vlo op katten en honden.
De eitjes zijn klein en wit.
De totale ontwikkeling neemt twee weken tot acht maanden in beslag.
Een kattenvlo kan zijn levenscyclus niet afronden als hij alleen menselijk bloed kan opnemen.
Een vlo kan ongeveer één jaar worden.

Katenvlooien kunnen vaak niet bepalen of een gastheer geschikt is voor ze erin gebeten hebben. Als de gastheer niet geschikt blijkt, verlaat de vlo hem snel.
De kattenvlo nestelt zich op plaatsen waar de gast regelmatig rust, zoals de kattenmand. Hier groeien de larven op die zich voeden met uitwerpselen van de volwassen vlooien en dode insecten.

(Pulex irritans)

De vlooien zijn zwarte tot bruinzwarte vleugelloze insecten.
De volwassen vlooien zijn 1 tot 4 mm lang.
Ze hebben een lange, fijne snuit die wordt gebruikt om de huid van hun gastheer te doorboren om hun bloed te drinken.
Ze hebben een kenmerkende springbeweging.

Een vrouwtjesvlo legt na elke bloedmaaltijd 4 tot 8 eitjes en kan in de loop van haar volwassen leven honderden eitjes leggen.
De gladde, ovalen, lichtgekleurde eitjes zijn ongeveer 0,5 mm lang. Ze worden op het lichaam, het strooisel of het nest van de gastheer geplaatst, maar niet stevig vastgemaakt.
De volwassen dieren komen meestal na een tweetal weken uit nadat ze een larve- en popstadium hebben doorlopen, maar in ongunstige omstandigheden kan de popperiode een jaar duren.

Vlooien bijten mensen vooral in de benen en enkels, meestal zijn er 2 of 3 beten op een rijtje te zien. Men voelt onmiddellijk dat men gestoken is en de beten kunnen wel een week lang pijn doen.
Aangezien ze van de ene soort gastheer naar een andere verhuizen, vormen ze een risico voor het overdragen van ziekten.
Pulex irritans is ook een drager van Yersinia pestis (de pest).
Mensenvlooien komen ook voor op dieren, zoals honden, ratten, varkens, herten en vossen.

(Familie Ceratophyllidae)

Volwassen vlooien zijn meestal bruinachtig van kleur en 1-8 mm lang.
De ogen en de voelsprieten zijn zichtbaar. Hun snuit is goed aangepast om de huid te doorboren en het bloed uit hun slachtoffer te zuigen. Hij is vanaf de kop naar beneden gericht.
De meest voorkomende vogelvlo is de kippenvlo.

Vogelvlooien kunnen binnenshuis maar kort overleven.
Ze broeden tijdens de broedperiode wanneer de gastheer en/of jongen aanwezig zijn, zodat ze zich regelmatig kunnen voeden.

Volwassen vogelvlooien leven in vogelnesten. Wanneer de vogels het nest verlaten, moeten de volwassen vlooien een nieuwe gastheer vinden.
Indien het nest opnieuw wordt gebruikt, komen de poppen uit, paren ze en gaat de broedcyclus voort.
Vogelvlooien kunnen zich hevig uitbreiden in kippenhokken, fokkerijen, legbatterijen enz.