Kiedy fumigacja jest wymagana przez prawo?

Fumigacja a prawo – standard ISPM 15

Kiedy fumigacja jest wymagana przez prawo? Standard ISPM 15 obowiązuje od 2002 roku i dotyczy wszystkich drewnianych materiałów opakowaniowych o grubości powyżej 6 mm używanych w handlu międzynarodowym. Celem jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się i zwalczanie szkodników drewna, takich jak korniki, spuszczel pospolity czy ogłodek. Kraje takie jak USA, Kanada, Australia, Nowa Zelandia, Chiny, Brazylia oraz cała Unia Europejska wymagają, aby drewno było poddane zatwierdzonej obróbce – fumigacji chemicznej (najczęściej bromkiem metylu lub fosforowodorem) albo obróbce cieplnej (HT). W Polsce nadzór nad zgodnością sprawuje Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN).

Kiedy fumigacja jest wymagana przez prawo w transporcie międzynarodowym?

Fumigacja a prawo staje się bezwzględnym wymogiem zawsze wtedy, gdy drewniane materiały opakowaniowe (WPM – Wood Packaging Material) przekraczają granicę państwa należącego do konwencji IPPC i wdrożyły standard ISPM 15. Dotyczy to praktycznie całego świata poza nielicznymi wyjątkami (np. handel wewnątrz UE z już oznakowanym drewnem).

Fumigacja lub alternatywna obróbka cieplna (HT) jest obowiązkowa w następujących sytuacjach:

• eksport lub import dowolnych towarów umieszczonych na drewnianych paletach, w drewnianych skrzyniach, na belkach podporowych, klinach, oblatowaniach czy rozpórkach,
• transport morski, lotniczy lub kolejowy w kontenerach, w których ładunek jest zabezpieczony surowym drewnem o grubości powyżej 6 mm,
• wysyłka produktów rolno-spożywczych (zboża, kawa, kakao, orzechy, suszone owoce), wyrobów drzewnych, mebli, maszyn, ceramiki, granitu i wszystkich innych towarów wymagających drewnianego usztywnienia,
• handel z krajami spoza Unii Europejskiej, które wdrożyły ISPM 15 – m.in. USA, Kanada, Meksyk, Brazylia, Argentyna, Chiny, Japonia, Korea Południowa, Australia, Now Zealandia, Turcja, Indie, RPA i ponad 170 innych państw (aktualna lista dostępna na stronie IPPC).

Kiedy fumigacja jest wymagana przez prawo nawet wewnątrz UE? Wtedy, gdy drewno nie posiada ważnego oznaczenia IPPC/HT lub gdy towar jedzie dalej do kraju trzeciego (np. palety z Polski przez Niemcy do Chin).

Wyjątki – kiedy fumigacja nie jest wymagana przez prawo?

Prawo nie nakłada obowiązku fumigacji w przypadku:

• opakowań z materiałów drewnopochodnych (sklejka, OSB, MDF, płyta wiórowa),
• palet i opakowań plastikowych, metalowych lub tekturowych,
• drewna o grubości poniżej 6 mm,
• transportu wyłącznie wewnątrz Unii Europejskiej (jeśli drewno posiadało wcześniej oznaczenie IPPC lub HT),
• towarów przewożonych bez drewnianych elementów podporowych.

Decyzję ostateczną podejmuje zawsze urząd celny lub inspektor fitosanitarny kraju docelowego.

Certyfikat fitosanitarny i oznaczenie IPPC jako dowód zgodności

Po wykonaniu zabiegu Pest Control – fumigacji lub obróbki cieplnej – drewno otrzymuje trwałe wypalane lub wytłoczone oznaczenie IPPC z kodem kraju, numerem producenta oraz symbolem metody (MB dla fumigacji bromkiem metylu lub HT dla obróbki cieplnej). Dodatkowo wydawany jest certyfikat fitosanitarny lub świadectwo obróbki. Dokumenty te stanowią prawny dowód spełnienia wymagań i są kontrolowane podczas odprawy celnej.

Fumigacja jako zabezpieczenie

Zastosowanie się do standardu ISPM 15 oraz współpraca z certyfikowanymi wykonawcami gwarantuje bezproblemowy przepływ towarów przez granice i minimalizuje ryzyko kosztownych przestojów. Fumigacja a prawo to przede wszystkim ochrona globalnego łańcucha dostaw przed biologicznym zagrożeniem. Zachęcamy do kontaktu z Rentokil – w naszej ofercie znajduje się:

• dezynfekcja,
• deratyzacja,
• dezynsekcja, a w tym fumigacja.

Konsekwencje braku zgodnej fumigacji w praktyce

Niezastosowanie się do wymogów ISPM 15 powoduje poważne problemy logistyczne i finansowe. Najczęstsze sankcje to:

• odmowa przyjęcia kontenera w porcie – armator lub terminal odmawiają załadunku lub rozładunku, co blokuje cały łańcuch dostaw na wiele dni lub tygodni,
• przymusowa fumigacja na koszt importera (nawet 2000-5000 EUR za kontener) – zabieg wykonuje lokalna firma w porcie docelowym, a nadawca ponosi pełne koszty wraz z opłatami za postój kontenera,
• zniszczenie ładunku w przypadku wykrycia żywych szkodników – służby fitosanitarne mogą zarządzić spalenie lub utylizację towaru wraz z opakowaniami, co generuje całkowitą stratę wartości przesyłki,
• kary administracyjne nakładane przez PIORiN lub odpowiednik w kraju docelowym – w Polsce kary sięgają nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych, a w krajach takich jak Australia czy USA mogą przekroczyć równowartość 50 000 EUR za jedno naruszenie.